İçeriğe geçmek için "Enter"a basın

Gaye Dinçel: Çocuklar ders veren, mesaj kaygısıyla yazılmış kitapları sevmiyorlar

Gazete Sanat Çocuk’ta bugün çocuk kitapları yazarı Gaye Dinçel’i konuk ediyoruz. Gaye Hanım davetimizi kabul ettiğiniz için teşekkür ediyoruz. Bize kısaca kendinizden bahseder misiniz?

Editörüm. Aynı zamanda çocuklarla kitap kapağı tasarlama atölyeleri, yetişkinlerle öykü atölyeleri yürütüyorum. İlk çocuk kitabım “Kim Bu Konuşan?” 2018 yılında yayımlandı. İkinci kitabım “Öykü Kahramanları Ülkesi’nde” bu hafta çıktı. İkisi de Gergedan Yayınlarından.

Yazar olmak istediğinizi ilk ne zaman anladınız?

Yazmak, ortaokuldan itibaren yaşamımın parçasıydı. Günlükler, denemeler… 7 yıl kadar önce çocuklara yazmak istediğimi fark edip öykü yazmaya başladım.

İlk kitabınızı yayınlamak yazma sürecinizi nasıl etkiledi?

“Kim Bu Konuşan?” yayımlanınca yazma cesaretim arttı. İkinciyi kısa sürede yazdım. Ardından başka öyküler ortaya çıktı.

Kitaplarınızda yazması en zor sahneniz hangisiydi?

Yazmadan önce tüm macerayı yaşıyorum, sahne sahne gözümde canlandırıyorum. Zihnimde karakterlerim ve yaşadıkları yerler beliriyor. Olaylar akıp gidiyor. Tamamlandığını hissettiğimde oturup yazıveriyorum. Bu hazırlık süreci nedeniyle zorlandığım bir sahne olmadı.

Birçok yazar kendilerini “karakter” ya da “olay örgüsü” yazarları olarak tanımlar. Sizin kendi yazı yolculuğunuzda siz hangisine daha yakınsınız?

Benim için böyle bir ayrım yok. Karakterlerle olay örgüsü aynı anda şekilleniyor hayallerimde. Okur olarak ise karakterleri benimsemeye, onlarla bütünleşmeye daha yatkınım sanırım.

Kitaplarınızın atölye çalışmalarını yapıyorsunuz, atölye çalışmalarınızın sizi en çok etkileyen tarafı nedir?

Çocuklarla buluşmak harika. Çocuk benliğime iyi geliyor. Çok eğleniyoruz, onlardan öğreniyorum. Hayal gücümün sınırları genişliyor. Çizdikleri yepyeni kitap kapaklarına bayılıyorum.

Çocuk kitabı yazmak isteyen yazarlar için ne gibi tavsiyeleriniz var?

Çocuk benlikleriyle yazsınlar. Yetişkin ve ebeveyn benliklerini kenara bıraksınlar. Çocuklar ders veren, mesaj kaygısıyla yazılmış kitapları sevmiyorlar, ben de sevmiyorum. Çocuk kafamızla hayallerimizi yaşayarak yazarsak ulaşabiliyoruz onlara. Bir de elbette mizahtan yararlanmak önemli. Çocuklarla birlikte güldüklerinizi yazın, derim.

Her bir kitabınızı üç sözcükle ifade etseydiniz, kitaplarınız için söyleyeceğiniz sözcükler neler olurdu?

“Kim Bu Konuşan?”: Barış, şiddetsizlik, sorgulama.

“Öykü Kahramanları Ülkesi’nde”: Barış, özgürlük, dayanışma.

Röportaj: Meryem Ermeydan

Meryem Ermeydan

Bir yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir